24 septiembre 2009
27 agosto 2009
19 julio 2009
Na aldeia de Aritzkuren
Fomos visitar a fermosa aldéa ocupada de Aritzuren, fiquei impresionada com o muito que trabalha a gente que vive nessa aldeia.
Atrás de nós ve-se umha casa que estam a arranjar para ser a escola, por o de agora os nenos da aldeia tem umha aula na que aprendem jogando, em liberdade.
Aritzkuren pareceu-nos a aldeia dos nenos felices.
Atrás de nós ve-se umha casa que estam a arranjar para ser a escola, por o de agora os nenos da aldeia tem umha aula na que aprendem jogando, em liberdade.Aritzkuren pareceu-nos a aldeia dos nenos felices.
18 julio 2009
16 julio 2009
15 julio 2009
03 julio 2009
31 mayo 2009
17 mayo 2009
22 marzo 2009
21 febrero 2009
18 febrero 2009
20 febrero 2008
A Lula botouse a caminhar!!
Despois de andar a facer probas e máis intentos, por fin, a nena botouse a andar. Lula quería que Mamá a levasse da mao até unha pelota e como Mamá estaba moi ocupada, foi ela misminha dando media dúcia de pasos ate o ansiado obxeto :).
A que mola? :)
A que mola? :)
02 febrero 2008
Xa chegou O Papá de Lula
Como Mamá anda moi atarefada, pediume que me encargase eu de actualizar o blogue da nena. Nom sei con canta periodicidade o farei, xa que eu tamén ando liado cas minhas cousas.
En fin, así que agora, "O Lobo", o Papá de Lula, vai a informar das aventuras e os avances da nena.

Saúdos para tódolos visitantes interesados na Lula!.
En fin, así que agora, "O Lobo", o Papá de Lula, vai a informar das aventuras e os avances da nena.
Saúdos para tódolos visitantes interesados na Lula!.
11 enero 2008
Ja tem 11 meses !
E cada día está mais grande e bonita, hoje fomos ao pediatra para pesala e subeu 440 gramos neste mes.
O mércores em mámoa umha companheira disse que cambiaram a enfermeira da pediatra e que esta era aínda pior do que a de antes com o tema do peso dos bebés, mesmo lhe disse que voltase ao día seguinte para volver pesar ao seu bebé (quando isto nom tem senso nengum, porque de um día para outro, dependendo de se fixo mais ou menos caca ou pis, ou se comeu justo antes de a pesar pode ter aumentado ou diminuido de peso).
Eu tinha pensado, se ela me dicía algo do peso, dizer-lhe algo do estilo "isto nom lho dirás às que tem bebés de um mesinho ou dous, nom? porque podes rematar com muitas lataçons maternas..." e contarlhe, por exemplo, o que lhe pasou á mulher do meu xefe que perdeu o leite porque o pediatra lhe disse que tinha que lhe dar o peito à filha cada 2 horas e como muito 15 minutos de cada peito, só que como a nena subeu tanto de peso, nom lhe poidem dizer nada.
Por outra banda, hoje na gardería estava-lhe eu a dar a teta à Lula quando chegou umha mamá a buscar á súa nena e as da gardería lhe comentarom que a nena tomara todo o biberom mas que estiveram mais de umha hora para que o rematase, que sempre tardaba muito. Eu pensei que estaba mui bem que na gardería tivessem a paciéncia de estar a lhe dar o biberom mais de umha hora, mas tambem pensei que se ha nenos de biberom que tardam mais de umha hora em tomar o biberom por qué os nossos meninhos de teta tem que tomar o peito em 15 minutos...
E falando da gardería... depois de 2 meses JA NOM CHORA QUANDO QUEDA NA GARDERÍA!!! Esta semá ficou contente e despideuse de mim sorrinto tudos os días!!! Imagino que ja se deu de conta de que sempre volto á buscar. Antes ficaba chorando e, aínda que eu sabía que depois jogaba e ría toda a manha, sempre pasava a manhá cismando no de que a nena chorase, agora vou moi tranquila ao trabalho.
02 enero 2008
Dúas horas bem bonitas
Hoje fomos durmir ás nove. Puxémonos a tomar teta no colinho e quedou durmida, pensei que se a deitaba na cama igual era mais dificil que espertase que se a deitaba no berce así que a deitei ao meu carom.
Remexeuse um pouco buscando a teta, así que lhe dim umha pouca. O que a mim me preocupaba era que se volvese pór nervosa coma os últimos días, assi que que estivese tomando teta meio durmida erá bó, aínda que fosse muito tempo.
Depois comezou a se mover por a cama, e ficaba queda e deitada com cada pasinho que daba. Quando se achegou muito á beira da cama me deitei quanda ela e lhe volvim dar teta e volveu quedar durmida.
Leveina ao berce e quando a deitei abreu os olhinhos. Sorriu e se ergueu, aínda que nom foi canda mim senom que se puxo a xogar e a mirar cara o cham e a rir.
Entom foi canda mim e dixo "Te-ta", mas nom quería que a colhese, púxo-se a mamar no berce, e mentres ía mamando ía-se escorregando cara o berce até que quedou durmida.
O problema é que estamos as dúas malinhas, e desta volta deume a mim por espirrar. A nena espertou, sorriu, ergueu-se no berce e deu-me umha aperta. Entom colhina, metina no colo, dim-lhe umha pouquinha de teta e desta volta si que quedou durmidinha de tudo.
Forom dúas horas o que nos levou durmir, mas forom dúas horas bem bonitas.
01 enero 2008
Muito tarda em durmir
Hoje foi um pesadelo durmir á nena. Fomos pra cama ás oito e meia e nom durmeu até as once e meia. E mentres por momentos trabou-me, chorou, xogou... e eu estaba tam cansa que pensei que nom podía mais.
Está alterada com tudo isto do nadal... e aínda queda reis !!!
A noite de fim de ano
Como iamos cear na casa dos avós de Sabucedo e iamos durmir aí tamem, puxemos-lhe o pixama á nena para que fose durmir quando tivese sono.
Ás nove parecía que tinha sono e a levei a durmir. Dim-lhe teta, ficou durmida e a deitei no berce, e entom abreu os olhos e se puxo a xogar no berce, e outra vez a lhe dar teta e outra vez a jogar no berce.
Contra as dez foi-me buscar o papá de Lula para me avisar que iamos cear, assí que fomos ás dúas pra cear. Ceamos o avó, a tía Anxos, o papá, a mamá e mais Lula. A avóa estaba agripadinha na cama.
Depois de cear, arredor das once, fum-a deitar para poder ir ás doce tomar as uvas. E volvemos com o mesmo lío: mamar, jogar, mamar jogar... á umha da manhá nom podía mais e lhe dissem: "Fai o que queras, eu vou durmir" e me deitei na cama, a carom do berce.
Entom puxo cara de "Nom vas jogar mais comigo ?! :-(" e protestou um pouquinho. Eu dissem-lhe que estaba moi cansa e lhe volvim dar teta. Daquela finalmente durmeu... Que trabalhinho !!!
21 diciembre 2007
Um novo amigo na gardería
A Lula só se relaciona na gardería com os nenos que gatinham ou caminham, dos que nom se movem nom quere saber nada. A súa companheira de exploraçoms é umha nena que se chama Sabela. Dumha volta dixo-me a mestra Estrella que subirom as dúas xuntas a umha trona e depois nom sabíam como baixar.
Agora lévase tambem com um neno que se chama Hugo porque, aínda que aínda nom gatinha, empúrra-se com um pé e vai-se movendo. Contou-me a mestra Eva que coma Lula gatinha moi bem e o neno vai mais amodo, a nena de quando em vez para, senta, dá a volta e agarda por el.
Tambem me contou que hoje a nena foi parar a agardar por ele a carom do mantel da mesa, e entom a nena colheu o mantel e se tapou a carinha, e depois sacou o mantel de diante e botou a rir, e volveu tapar a cara e o volveu sacar e rir, a mestra Eva estaba abraiada e nom podía deixar de rir coa ocorrencia da Lula.
Agora lévase tambem com um neno que se chama Hugo porque, aínda que aínda nom gatinha, empúrra-se com um pé e vai-se movendo. Contou-me a mestra Eva que coma Lula gatinha moi bem e o neno vai mais amodo, a nena de quando em vez para, senta, dá a volta e agarda por el.
Tambem me contou que hoje a nena foi parar a agardar por ele a carom do mantel da mesa, e entom a nena colheu o mantel e se tapou a carinha, e depois sacou o mantel de diante e botou a rir, e volveu tapar a cara e o volveu sacar e rir, a mestra Eva estaba abraiada e nom podía deixar de rir coa ocorrencia da Lula.
31 octubre 2007
A canguro
A Lula está melhor, mesmo toma melhor as mencinhas e ja nom tem febre, mas o médico de urgéncias do luns disse que para se recuperar bem era melhor que tardase em ir à gardería e decidimos que nom fosse até o luns.
Manhá é festa e o venres vai ficar com os avós em Vigo mas hoje chamamos umha canguro para que a atendese e papá pudese trabalhar um pouco.
A canguro chámase Rebeca e foi moi doce com ela e ficamos encandados com ela. Ja temos soluçom para outra vez que a precisemos.
Manhá é festa e o venres vai ficar com os avós em Vigo mas hoje chamamos umha canguro para que a atendese e papá pudese trabalhar um pouco.
A canguro chámase Rebeca e foi moi doce com ela e ficamos encandados com ela. Ja temos soluçom para outra vez que a precisemos.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)







